បានចាប់ផ្ដើមអាជីវកម្ម តែមិនទាន់ចំណេញ តើគួរធ្វើយ៉ាងណា?

សម្រាប់អាជីវកម្មស្ទើរតែទាំងអស់ ការចាប់ផ្ដើមដំបូង តែងមានការ ខាតបង់។ ក្នុងចំណោមអាជីវកម្មទាំងនោះ មានអាជីវកម្មមួយចំណួន ដែលនឹងនាំទៅដល់ប្រាក់ចំណេញ តែអាជីវកម្មមួយចំនួនទៀត នឹងមិនអាចនាំមកនូវប្រាក់ចំណេញបានទេ។

ការសម្រេចចិត្តរបស់ម្ចាស់អាជីវកម្ម អាចអាស្រ័យនឹងកត្តាជាច្រើនដូចខាងក្រោម៖

ទំហំទីផ្សារ

ចំណោទសួរដំបូងគេ មុននឹងចាប់ផ្ដើម ឬបន្តអាជីវកម្មមួយ គឺថា តើ​មានតម្រូវការគ្រប់គ្រាន់ឬទេ? អាជីវកម្មខ្លះមិនអាចនាំមកនូវប្រាក់ចំណេញទេ ពីព្រោះទំនិញឬសេវាដែលផលិតបាន គ្មានតម្រូវការគ្រប់គ្រាន់។

តែប្រសិនបើលោកអ្នកសង្កេតឃើញថា អាជីវកម្មដទៃដែលមានលក្ខណៈប្រហាក់ប្រហែល នៅតែដំណើរការល្អ ឬសង្កេតឃើញថា បញ្ហារបស់មហាជន ដែលអាជីវកម្មលោកអ្នកកំពុងព្យាយាមដោះស្រាយ​ នៅតែបន្តនោះមានន័យថា អាជីវកម្មរបស់លោកអ្នកអាចមានឳកាសទទួលបានប្រាក់ចំណេញ ប្រសិនបើផលិតផលរបស់លោកអ្នក អាចឆ្លើយតបតាមសេចក្ដីត្រូវការរបស់មហាជន។

ប្រសិនបើពិនិត្យឃើញថា មានទំហំទីផ្សារគ្រប់គ្រាន់ហើយ ម្ចាស់អាជីវកម្ម ត្រូវពិនិត្យមើលលទ្ធភាពទៅដល់ចំណុចរួចដើម និងលទ្ធភាពចំណេញ។

ប៉ាន់ស្មានទំហំនៃការលក់ដែលចាំបាច់

ដើម្បីវិភាគអំពីលទ្ធភាពក្នុងការទទួលបានប្រាក់ចំណេញ លោកអ្នកត្រូវ ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រនៅក្នុងគណនេយ្យគ្រប់គ្រង ឬអាចហៅម្យ៉ាងទៀតថា ជា គណនេយ្យវិភាគ ដើម្បីរកឳ្យឃើញនូវចំណុចរួចដើម (Break-Even Point)។
ចំណុចរួចដើម គឺជាបរិមាណនៃផលិតផល ឬទំហំនៃការលក់ ដែលលោកអ្នកចាំបាច់ត្រូវសម្រេចឳ្យបាន ដើម្បីឳ្យចំណូលសរុប ស្មើចំណាយសរុប។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើបរិមាណនៃការលក់កើនលើសចំណុចរួចដើមនេះ នោះ អាជីវកម្មរបស់លោកអ្នកនឹងទទួលបានប្រាក់ចំណេញហើយ។

break-even
break-even

តែការជួលអ្នកជំនាញហិរញ្ញវត្ថុ ដើម្បីវិភាគ អំពីចំណុចរួចដើម មិនមែន សុទ្ធតែគ្រប់ម្ចាស់អាជីវកម្ម អាចធ្វើបានទេ។ ដូច្នេះ ខាងក្រោមនេះ ខ្ញុំនឹង បង្ហាញវិធីងាយៗ ដើម្បីម្ចាស់អាជីវកម្មតូចនិងមធ្យមងាយយល់។

ដោយចាប់ផ្ដើមពីរបាយការណ៍ចំណូល-ចំណាយខាងក្រោម៖

Period 1
Sales  $           100,000
Cost of Goods Sold  $             70,000
Gross Margin  $             30,000
Payroll  $             31,400
Marketing  $             10,000
Admin  $               2,000
Depreciation  $                   500
Other Expenses  $               1,100
Net income  $           (15,000)

តាមតារាងខាងលើ អាជីវកម្មនេះមានការខាតបង់ចំនួន ១៥,០០០$ នៅដំណាក់ដំបូងនេះ ដោយហេតុថា អាជីវកម្មនេះមានប្រាក់ចំណេញដុល (Gross Margin) ចំនួន ៣០,០០០$ តែមានចំណាយផ្សេងៗដល់ទៅ ៤៥,០០០$។

ចំណាយផ្សេងៗនេះ គឺចំណាយប្រយោលដែលគាំទ្រដល់អាជីវកម្ម ដែល ជាទូទៅ ប្រែប្រួលតិចតួច ឬមិនប្រែប្រួលតែម្ដង ធៀបនឹងបរិមាណនៃការលក់។ ចំណាយនេះ ខុសពីចំណាយថ្លៃដើម (Cost of Goods Sold) ដែលជាចំណាយផ្ទាល់របស់ទំនិញឬសេវា ដែលក្រុមហ៊ុនកំពុងចែកចាយ ហើយដែលប្រែប្រួលជាស្វ័យប្រវត្តិទៅតាមបរិមាណទំនិញឬសេវាដែលលក់។

ដោយយកឧទាហរណ៍ក្នុងតារាងខាងលើ ប្រសិនបើចំណាយផ្សេងៗ ថេរ ទាំងអស់នោះ ក្រុមហ៊ុនត្រូវបង្កើនការលក់ឳ្យបាន ៥០% ដើម្បីដល់ចំណុចរួចដើម ពោលគឺការលក់ = 150,000 រីឯថ្លៃដើម = 105,000 ហើយនិងចំណេញដុល = 45,000។

ប្រសិនបើចំណាយផ្សេងៗកើនឡើងខ្លះដែរនោះ ចំណុចរួចដើមនឹងត្រូវ ខ្ពស់ជាងនេះបន្តិច។ ជាក់ស្ដែង ចំណាយផ្សេងៗអាចកើនឡើងខ្លះ ដោយហេតុថា ដើម្បីបង្កើនការលក់ យើងត្រូវចំណាយផ្សព្វផ្សាយបន្ថែម ហើយជួនកាល ត្រូវការជួលបុគ្គលិកបន្ថែម។ ចំណាយរដ្ឋបាលខ្លះទៀតក៏កើនឡើងដែរ។

យុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារ

បន្ទាប់ពីប៉ាន់ស្មានដឹងអំពីបរិមាណលក់ដែលត្រូវសម្រេចឳ្យបាន ដើម្បី ដល់ចំណុចរួចដើមហើយនោះ ការងារដែលត្រូវធ្វើបន្ទាប់គឺរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារ ។

យុទ្ធសាស្ត្រម៉ាខិតធីង ដែលយើងបានរៀននៅសាលា ណែនាំឳ្យយើងគិត អំពីផលិតផល ថ្លៃលក់ ការចែកចាយ និងការទាក់ទាញ។

ដូច្នេះ បើចង់បង្កើនទំហំនៃការលក់ដែលបានរកឃើញ នៅចំណុចខាងលើ ម្ចាស់អាជីវកម្មត្រូវគិតអំពីវិធីទាក់ទាញអតិថិជនបន្ថែម ឧទាហរណ៍ តាមរយៈវិធី ៖ ១)ទាក់ទាញឳ្យគេចូលមើលទីតាំងលក់, ឬ ២)ទាក់ទាញ ឳ្យគេសាកល្បង, ឬ ៣)ទាក៉ទាញឳ្យអតិថិជនដែលមានស្រាប់ ឳ្យមកទិញជាថ្មីជាដើម។

ជាទូទៅ យុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារនាំមកជាមួយនូវចំណាយខ្លះ ដែលនឹងបង្កើន ចំណាយផ្សេងៗនៅក្នុងតារាងខាងលើ។ ប្រសិនបើចំណាយផ្សេងៗនោះ កើនឡើងតិចជាង ការកើនឡើងនៃចំណេញដុលនោះ មានន័យថា យុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សាររបសលោកអ្នកមានប្រយោជន៍ហើយ។

យុទ្ធសាស្ត្រហិរញ្ញវត្ថុ

ជួនកាល និងក្នុងប្រភេទអាជីវកម្មខ្លះ ចំណុចរួចដើមដែលស្ថិតនៅឆ្ងាយ តែអាចសម្រេចបានប្រសិនបើម្ចាស់អាជីវកម្មមានធនធានហិរញ្ញវត្ថុគ្រប់គ្រាន់។

ដូច្នេះ បន្ទាប់ពីវិភាគអំពីចំណុចរួចដើម និងយុទ្ធសាស្ត្រទីផ្សារហើយ លោកអ្នកនឹងដឹងថា ធនធានហិរញ្ញវត្ថុ និងសមត្ថភាពស្ថាប័នលោកអ្នក អាចសម្រេចគោលដៅរួចដើមនិងបន្ទាប់មក មានប្រាក់ចំណេញដែរឬទេ។

សន្មតថា លោកអ្នកមានបុគ្គលិកមានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រាន់ហើយ ចឹង កត្តាដែលសំខាន់នៅពេលនេះ គឺធនធានហិរញ្ញវត្ថុ ដើម្បីទ្រទ្រង់យុទ្ធសាស្ត្រ ទីផ្សារ និងទ្រទង់ការកើនឡើងនៃការលក់។

សន្និដ្ឋាន

ម្ចាស់អាជីវកម្មត្រូវរកឳ្យឃើញចំណុចរួចដើម ហើយវិភាគមើលថា អាចខិតទៅដល់ និងហួសចំណុចនោះឬទេ។ បើគិតថា ពួកគាត់យល់ថាមិនអាចខិតដល់ចំណុចនោះទេ ប្រហែលជាដល់ពេលត្រូវបិទអាជីវកម្មហើយ។ តែផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើសង្កេតឃើញថា អាចខិតទៅដល់ចំណុចរួចដើមនោះ ជាពេលដែលម្ចាស់អាជីវកម្មត្រូវលាត់ដៃអាវ ហើយប្រឹងបន្ថែម។

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *